ΜΙΜΣ ΑΜΥ
ΜΙΜΣ ΑΜΥ
Η Αμυ Μιμς σε συνεργασία με τον Γιάννη Ρίτσο
Η Αμυ Μιμς σε συνεργασία με τον Γιάννη Ρίτσο

διαβάστε περισσότερα
Ταξιδεύοντας στην Καισαριανή
ΑΜΥ ΜΙΜΣ - ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
ΜΕ ΤΟ Α3
3/5/2011

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΨΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ

Για μια «Νέα Κιβωτό», Η Αμυ Μιμς - Σιλβερίδη και οι θησαυροί της.

, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 9 Μαΐου 2009
Ιρλανδικής καταγωγής (και ταμπεραμέντου), με αγγλόφωνη παιδεία στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και της Οξφόρδης, η Αμυ Μιμς επέλεξε από το 1960 την Ελλάδα για πατρίδα της, απέκτησε ελληνική ταυτότητα και έκτοτε, συμπάσχοντας με ό,τι έχει σχέση μ' αυτό τον τόπο, έχει δοθεί στη γνωριμία της ελληνικής λογοτεχνίας με το αγγλόφωνο κοινό -και όχι μόνο.
Τρία βιβλία του Καζαντζάκη, τέσσερα ποιητικά και το 1.000σέλιδο «Εικονοστάσι Ανωνύμων Αγίων» του Γιάννη Ρίτσου (για το οποίο έλαβε κρατικό βραβείο) και είκοσι θεατρικά έργα συνθέτουν τη μεταφραστική της διαδρομή. Εχει επίσης εκδώσει πέντε δίγλωσσες συλλογές με δικά της ποιήματα και δύο με δοκίμια, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε ο τρίτος τόμος μιας τριλογίας, στην οποία θ' αναφερθώ στη συνέχεια.
Πριν να πω, ότι από τις αρχές της δεκαετίας του '60, χάρη στη συμβίωσή της με τον Μίνω Αργυράκη (με τον οποίο απέκτησε και μια κόρη), η Μιμς είχε την τύχη να γνωριστεί και να συνεργαστεί στο μικρό θέατρο «Κιβωτός της Αμυ», που έστησε με τον Αργυράκη στην Πλάκα, με κορυφαίους καλλιτέχνες, όπως ο Τσαρούχης, ο Χατζιδάκις, ο Σωτήρης Σπαθάρης, ο Θεοδωράκης, η Δανάη (που της χάρισε το επώνυμο Σιλβερίδη -εκ του σίλβερ- ασήμι) και άλλοι. [...].
Οι θησαυροί
Και περνάω στη μεγάλη έγνοια της Μιμς, που είναι ένα πολύτιμο πολυποίκιλο υλικό - πνευματικό θησαυρό, που έχει στην κατοχή της και υπολογίζει να φιλοξενηθεί σε μια «Νέα Κιβωτό». Αλλά δεν αρκεί η δική της επιθυμία...
Ενδεικτικά μερικά κομμάτια από αυτό το υλικό:
Πίνακες και σχέδια του Αργυράκη, καθώς κι ένα μεγάλο αρχείο σχετικό με τη δουλειά του. Πέτρες ζωγραφισμένες για εκείνη από τον Ρίτσο, μαζί με σπάνιες φωτογραφίες και επιστολές του. Η 25χρονη αλληλογραφία της με τον Χατζιδάκι, ειδικά για το άγνωστο έργο του «Οπερα για πέντε». Τεκμήρια από την 50χρονη φιλία της με τον Λέοναρντ Κοέν. Ιστορικές φιγούρες και αρχειακό υλικό που της χάρισε ο Σωτήρης Σπαθάρης. Αλληλογραφία με τον Καζαντζάκη και τη σύζυγό του Ελένη. Μεγάλο αρχείο με όλα τα έργα του Κέβιν Αντριους, που δεν έχουν εκδοθεί. Πολυποίκιλο αρχείο για τον Παναγούλη. Υλικό από τη συνεργασία της ίδιας και του Αργυράκη με τον Θεοδωράκη. Σπάνιες φωτογραφίες και μαγνητοφωνημένες συνομιλίες της με τη Δανάη. Και ακόμα:
Μαγνητοφωνημένες μαρτυρίες Κυπρίων προσφύγων (1974-'75), φωτογραφίες, διαφάνειες, αφίσες. Αποστολές από τη Δόρα Στράτου με μαγνητοταινίες από τη Θράκη, την Κρήτη, την Τραπεζούντα. Μελέτη - έρευνα για το ελληνικό θέατρο από το 400 π.Χ. ώς τις μέρες μας. Ολόκληρο οπλοστάσιο λεξικών, βιβλίων - βοηθημάτων για τη λογοτεχνική μετάφραση. Ανέκδοτα ταξιδιωτικά από περιηγήσεις της σε όλα τα ελληνικά νησιά.
Οπως προανέφερα, έγνοια της Μιμς είναι αυτό το υλικό να φιλοξενηθεί σ' έναν χώρο προσβάσιμο -κυρίως στους νέους. Η ίδια διαθέτει ένα διαμέρισμα στην Καισαριανή, περιοχή που αγαπά ιδιαίτερα για ιστορικούς και συναισθηματικούς λόγους, κοντά στο σχολικό συγκρότημα.Από τον τοπικό δήμο έχει επιδειχθεί ενδιαφέρον, που όμως δεν έχει καταλήξει κάπου. Η Μιμς δεν εννοεί να παραχωρήσει μέρος του υλικού που της έχει προταθεί από αλλού. Εκτιμά -και σωστά- ότι πρέπει να φιλοξενηθεί στο σύνολό του.

Για ν' ακουμπήσει τ' όνειρο...

Μια προσφορά της Αμυ Μιμς στην Πλάκα
,ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ , 12 Μαρτίου 2011
«Ονειρευόμουνα πάντα να δημιουργήσω ένα «εργοστάσιο», αν μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε με τη λέξη αυτή εκείνο που θα 'θελα να πω, όπου όλοι οι καλλιτέχνες, ποιητές, ζωγράφοι, μουσικοί, ηθοποιοί, γλύπτες και άλλοι να 'μασταν οι εργάτες του «εργοστασίου» αυτού.
Και να 'χαμαν έναν, μοναδικόν, ιδανικόν διευθυντήν: το Ελληνικό Πνεύμα! Ηθελα, κατά κάποιον τρόπο, να ενώσω τις γνήσιες πνευματικές δυνάμεις του τόπου μας. Κι αν μπορούσα, και άλλων χωρών».
Είναι ο Μίνως Αργυράκης, σε εκτενές άρθρο του, το τακτικό κυριακάτικο, εικονογραφημένο από τον ίδιο, στην εφημερίδα «Ελευθερία», τον Δεκέμβριο του 1964, με τίτλο «Πρόλογος Ελληνικού Πνευματικού Κέντρου».
Η «Κιβωτός»
Τρία χρόνια πριν, κατά τις περιπλανήσεις του στο εξωτερικό, είχε γνωριστεί με μια νεαρή ελληνομαθή Ιρλανδέζα, την Αμυ Μιμς-Σιλβερίδη (το δεύτερο επίθετο, εκ του σίλβερ-ασήμι, απέκτησε αργότερα από τη μεγάλη φίλη της Δανάη), με παρεμφερές όνειρο: να δημιουργήσει στην Κύπρο που λάτρευε -καθώς τα πάθη της συγγενεύουν με εκείνα της πατρίδας της- ένα ιρλανδικό θέατρο, όπου θα σκηνοθετεί και θα παίζει κυρίως ιρλανδικά επαναστατικά έργα: του Μπρένταν Μπίαν («Ενας όμηρος»), του Μπέκετ («Ευτυχισμένες μέρες»), του Τζόις (τον «Οδυσσέα», σε θεατρική διασκευή), του Σαν Ο' Κέισι, του Γέιτς κ.ά., καθώς και αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, με σύγχρονο τρόπο.
Φτάνοντας στην Ελλάδα, ως ζευγάρι πλέον (απέκτησαν και μια κόρη), η Μιμς έλαβε την ελληνική υπηκοότητα και, στα χρόνια που ακολούθησαν, λογοτέχνις η ίδια, διακρίθηκε για τις μεταφράσεις κορυφαίων Ελλήνων λογοτεχνών στ' αγγλικά: Καζαντζάκη, Ρίτσου (ολόκληρο το «Εικονοστάσι Ανωνύμων Αγίων», για το οποίο τιμήθηκε με κρατικό βραβείο), ενώ στην Ελλάδα έβγαλε και δικά της βιβλία (έχω αναφερθεί σε προηγούμενο δημοσίευμα). Τότε -αρχές της δεκαετίας του 1960- αφού ταξίδεψαν ανά την Ελλάδα, εγκαταστάθηκαν στην Πλάκα και αποφάσισαν να ζευγαρώσουν εκεί τα όνειρά τους -και μάλιστα στο σπίτι όπου έμεναν, οδός Θόλου 10.
Η σπιτονοικοκυρά τούς παραχώρησε τους δύο ορόφους κάτω από εκείνον όπου έμεναν και ρίχτηκαν στη δουλειά. Ας σημειωθεί ότι λίγο πιο πέρα, γωνία Θόλου και Πανός, ήταν το σπίτι που είχε εμπνεύσει στον Αργυράκη την «Οδό Ονείρων», που ήταν και ο τίτλος της θρυλικής μουσικής παράστασης που έστησαν με τον Μάνο Χατζιδάκι το καλοκαίρι του 1962, στο θέατρο «Μετροπόλιταν» στη λεωφόρο Αλεξάνδρας.
Ενθερμοι συμπαραστάτες και συνεργάτες στη δημιουργία της «Κιβωτού της Μιμς», όπως ονόμασαν το χώρο προς τιμήν της οικοδέσποινας: Τσαρούχης, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Σωτήρης Σπαθάρης και άλλοι.Για μια στέγη
Ελάχιστα μεν, αξιόλογα δε, πρόλαβαν στα δύο χρόνια που ακολούθησαν: κυρίως κάποιες μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, γιατί ενέσκηψε η χούντα και η παρέα σκόρπισε. Οι ένοικοι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν την «Κιβωτό», με τα υπάρχοντά τους στο δρόμο. Αργυράκης και Μιμς κινήθηκαν, μαζί και χώρια, σε διάφορες χώρες, για να επιστρέψουν αργότερα.
Ο Αργυράκης έφυγε από τη ζωή το 1998, με τη Μιμς, εκτός από τις πνευματικές (και βιοποριστικές) ασχολίες της, να συγκεντρώνει και να φυλάει ό,τι είχε σχέση με την «Κιβωτό», καθώς και με προσωπικότητες -ελληνικές και ξένες- που συνδέθηκε, με τα οδοιπορικά της (ανά την Ελλάδα, την Κύπρο, την Τραπεζούντα και αλλού). Ενα πολυτιμότατο εν πάση περιπτώσει υλικό, στο οποίο αναφέρθηκα σε παρεμφερές κείμενο στην παρούσα σελίδα τον Μάιο του 2009.
Ο λόγος που επανέρχομαι, με νεότερα στοιχεία, είναι επειδή η Μιμς εξακολουθεί να αναζητεί το χώρο στον οποίο θα προσφέρει το υλικό για να στεγαστεί -ως ένα είδος εκθεσιακού-μουσειακού χώρου με εκπαιδευτικά προγράμματα. Και ως τέτοιο εκτιμά ότι κατάλληλο είναι το ίδιο κτίριο που στέγαζε την «Κιβωτό της Μιμς», στην οδό Θόλου 10, στο οποίο τώρα στεγάζεται η αρχαιολογική υπηρεσία ανασκαφών της Σαντορίνης, που καλύπτει ένα τμήμα του, με τον επάνω όροφο να παραμένει, όπως έχει πληροφορηθεί η Μιμς, ελεύθερος. Και η έκκλησή της για την παραχώρηση του χώρου αυτού είναι προς το διευθυντή ανασκαφών, αρχαιολόγο Χρήστο Ντούμα, καθώς και πάντα άλλον αρμόδιο. Θα εισακουστεί;
  • Την Παρασκευή 18 Μαρτίου, ώρα 7 μ.μ., η Αμυ Μιμς-Σιλβερίδη θα παρουσιάσει στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50) τη δίγλωσση ποιητική της ανθολογία «Μέσα στο ολοφώτεινο κλουβί της ευμορφίας» - «In the bright cage of form». Συμμετέχουν: Νίκος Κούνδουρος, Μαρία Καραβία, Λίνα Νικολακοπούλου, Φιλαρέτη Κομνηνού, Πάρις Τακόπουλος.