Κριτίας

[Ο Κριτίας μερικές μέρες μετά το θάνατο του Θηραμένη συναντά ένα συγγενή του, που έλειπε από την πόλη και τώρα μόλις έχει επιστρέψει. Του διηγείται τα γεγονότα των τελευταίων ημερών.]

- Καλέ μου εξάδελφε Κριτία έμαθα ότι έχεις αποκτήσει μεγάλη δόξα στην πατρίδα σου, την Αθήνα. Άκουσα για κάποιον Έλληνα ο οποίος πρόδωσε την Αθήνα. - Α! Για τον Θηραμένη πρέπει να λες. - Εσύ που ήσουν στη δίκη, κάτι παραπάνω θα ξέρεις. - Καταδικάστηκε σε θανατική ποινή, και τελικά θανατώθηκε με κώνειο. - Με ποια αφορμή έγινε αυτό; - Τα πράγματα ξεκινάνε έτσι: Ο Θηραμένης είχε εκλεγεί ως πλέον κατάλληλος για να πάει στη Σελασσία να συνάψει ειρήνη με τον Λύσανδρο, όπως κ' έγινε, μαζί με την κατεδάφιση των μακρών τειχών και των τειχών του Πειραιά. Μετά την ολοκληρωτική καταστροφή της Αθήνας έγινε η εκλογή των Τριάκοντα, με στόχο να συντάξουν ένα Σύνταγμα που θα ρύθμιζε τον πολιτικό βίο. Μεταξύ αυτών των 30, μέλος υπήρξε ο Θηραμένης αλλά και εγώ. Τον πρώτο καιρό εγώ και ο Θηραμένης ήμασταν ομοϊδεάτες και φίλοι όμως εγώ ήθελα να διαφυλάξω το λαό από τους διάφορους εχθρούς σε αντίθεση με τον Θηραμένη που ήθελε να τους αφήσει να δρουν ανεξέλεγκτα. Όποιος θέλει να κυριαρχεί, είναι υποχρεωμένος να βγάλει από τη μέση αυτούς που μπορούν να του σταθούν εμπόδιο. Δεν νομίζεις; Ο Θηραμένης, λοιπόν, ήταν ένας από αυτούς και αυτή ακριβώς ήταν η κατάληξη που του άξιζε. Στο δικαστήριο προσπάθησε να δικαιολογηθεί, αλλά μάταια. Ο λαός ήταν τόσο εξοργισμένος με τις πράξεις του Θηραμένη, που εισέβαλε στο δικαστήριο κρατώντας μαχαίρια. Ωστόσο όμως οι δικαστές είχαν πάρει την απόφασή τους ανεπηρέαστοι από τον λαό αλλά και από τα λεγόμενα του Θηραμένη, ο οποίος προσπαθούσε να δικαιολογήσει τις πράξεις του με διάφορα τεχνάσματα, όπως στο να τρέξει προς στον βωμό για προστασία μετά από την απόφαση του δικαστηρίου. - Κριτία είσαι σίγουρος ότι όλα έτσι έγιναν; - Τι θες να πεις με αυτό εσύ τώρα; Δεν σε καταλαβαίνω...... - Τίποτα. Απλά εγώ αυτήν την όλη ιστορία την έχω ακούσει κάπως διαφορετικά! - Πώς δηλαδή;