Στέφανος+-+το+ταξίδι+στη+Σουηδία

Τον Μάρτιο του 2011 μέσω του οικολογικού εργαστηρίου Καισαριανής στο οποίο συμμετέχω, πήρα μέρος, με μία ομάδα 7 ατόμων, σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής στη Σουηδία. Αυτή η ανταλλαγή ήταν τριμερής, δηλαδή συμμετείχαν τρείς χώρες, η Σουηδία η οποία διοργάνωσε την ανταλλαγή, η Αγγλία, και η Ελλάδα. Το πρόγραμμα διήρκεσε 7 μέρες, από τις 5 έως τις 12 Μαρτίου 2011 και κόστισε 105 Ευρώ. Τώρα θα σας πω λίγα πράγματα για όλο αυτό. Το ταξίδι μας ξεκίνησε, όπως είπα και πριν, στις 5 Μαρτίου, ημέρα Σάββατο, στις 6:20 το πρωί οπότε απογειώθηκε το αεροπλάνο της Ολλανδικής εταιρίας ΚLM. Ταξιδέψαμε 3 ώρες και 30 λεπτά μέχρι να φτάσουμε στο Άμστερνταμ όπου συναντήσαμε την ομάδα των Άγγλων και πήραμε μαζί το αεροπλάνο για το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Αυτό το τελευταίο ταξίδι κράτησε περίπου 1 ώρα και 20 λεπτά. Μόλις προσγειωθήκαμε, πήγαμε στον ιμάντα για να παραλάβουμε τις βαλίτσες μας. Όμως, από τις 7 της ελληνικής ομάδας δεν ήρθε παρά μόνο μία!!! Οι υπόλοιπες είχαν ξεχαστεί στο Άμστερνταμ!! Παρ' όλα αυτά, αφού συναντήσαμε και τη σουηδική ομάδα, αναχωρήσαμε για το Λίνσόπινκ(Lidköping). Εκεί μείναμε το πρώτο βράδυ σε καταλύματα, κάτι σαν κατασκήνωση. Το πρωί της δεύτερης μέρας(Κυριακή) συναντηθήκαμε στο σχολείο του Λίνσόπιν, φάγαμε πρωινό, ήρθαν οι χαμένες βαλίτσες, φάγαμε μεσημεριανό και στη συνέχεια φύγαμε για το χιονοδρομικό κέντρο Βranäs(Mπρόνας). Εκεί μείναμε 4 βράδια και 5 μέρες σε δύο εκπληκτικά ξύλινα σαλέ. Το χιόνι εκεί ήταν πάρα πολύ, στα περισσότερα σημεία έφτανε μέχρι το γόνατο, αλλά ήταν τόσο χοντρό που μπορούσες να περπατήσεις χωρίς να βουλιάζεις. Στο χιονοδρομικό κέντρο κάναμε και τα δύο είδη σκι, cross-country και alpine ski. To πρώτο έχει μακριά, στενά, ελαφριά πέδιλα και ειδικά παπούτσια που "κλειδώνουν" πάνω στα πέδιλα για να διασχίζεις πεδιάδα και το δεύτερο έχει κοντά, βαριά, φαρδύτερα πέδιλα και καθόλου αναπαυτικές, βαριές και μεγάλες μπότες οι οποίες εφάπτονται απόλυτα πάνω στα πέδιλα. Το τρίτο βράδυ στο χιονοδρομικό ήταν το ελληνικό βράδυ, δηλαδή εμείς οι Έλληνες έπρεπε να μαγειρέψουμε ελληνικά φαγητά και να παρουσιάσουμε τη χώρα μας στους ξένους. Χορέψαμε διάφορους ελληνικούς χορούς και ακούσαμε ελληνική μουσική. Την τέταρτη μέρα ήταν η αγγλική βραδιά. Μας μαγείρεψαν πουτίγκα, λουκάνικα, αρακά και πουρέ. Η επόμενη μέρα ήταν η τελευταία μας στο Branäs. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι πριν φύγουμε από τα σαλέ έπρεπε εμείς να τα καθαρίσουμε(το ίδιο και πριν παραδώσουμε την τελευταία μέρα τα σπιτάκια στι Λίνσόπιν). Γι' αυτό και τα σαλέ είχαν μέσα ηλεκτρικές σκούπες και σφουγγαρίστρες. Έτσι έμειναν πίσω να καθαρίσουν δύο αρχηγοί σε κάθε σαλέ ενώ όλοι οι άλλοι παίζαμε κρίκετ(αγγλικό παιχνίδι) στο χιόνι. Όταν τελείωσε το καθάρισμα, ήρθαν άνθρωποι του χιονοδρομικού να επιθεωρήσουν τα σαλέ. Αν έβρισκαν κάτι βρώμικο, θα έπρεπε να πληρώσουμε 200 Ευρώ!!! Ευτυχώς το βρήκαν καθαρό! Έτσι φύγαμε από το Branäs και μετά από περίπου τρεισήμισι ώρες ταξίδι με πούλμαν επιστρέψαμε στο Λίνσόπιν. Την επόμενη μέρα, κάναμε μία δραστηριότητα στην πόλη του Λίνσόπιν, στη συνέχεια μας κάνανε ξενάγηση στο σχολείο όπου και φάγαμε μεσημεριανό στην τραπεζαρία μαζί με όλους τους μαθητές του σχολείου(περίπου 2000, λεπτομέρειες στη συνέχεια) και μετά πήγαμε για πατινάζ. Το τελευταίο βράδυ στη Σουηδία ήταν αυτό των Σουηδών, δηλαδή ήταν η σειρά τους να μαγειρέψουν και να μας παρουσιάσουν τη χώρα τους. Έτσι φάγαμε σουηδική πίτσα, καμία σχέση με την ελληνική ή τέλος πάντων με την πίτσα που ξέρουμε. Η μία πίτσα είχε σάλτσα, ανανά και άλλα υλικά που μου διαφεύγουν και η άλλη είχε γύρω. Στην τελευταία βάζουνε από πάνω σάλτσα, καυτερή ή κανονική, και καθώς η ζύμη είναι λεπτή και τα κομμάτια αρκετά μεγάλα, τα τυλίγουν και τα τρώνε σαν σουβλάκι. Ήταν αρκετά καλές!!! Ακολούθησε ένα μικρό αποχαιρετιστήριο πάρτι. Το επόμενο πρωί, σηκωθήκαμε νωρίς, καθαρίσαμε τα σπιτάκια και φύγαμε μαζί με τους Άγγλους για Γκέτεμποργκ. Εκεί μετά από λίγες ώρες ελεύθερες, πήγαμε στο αεροδρόμιο, πήραμε το αεροπλάνο και...αυτό ήταν. Επιστρέψαμε! Μοναδική εμπειρία! Και τώρα νομίζω ότι πρέπει να σας πω μερικές λεπτομέρειες για τη ζωή στη Σουηδία!!!


 * 1) Όλα εκεί είναι πολύ ήσυχα. Ειδικά στο Λίνσόπιν που είναι μία πόλη με πληθυσμό περίπου 28.000, ακόμα και το πρωί η κυκλοφορία στους δρόμους είναι πολύ περιορισμένη σε σχέση με τα ελληνικά δεδμένα. Αυτοκίνητα κυκλοφορούν αρκετά στους χωρίς φανάρια δρόμους, αλλά δεν συναντάς συχνά κάποιον να περπατάει, πρώτον γιατί δεν κυκλοφορούν πολύ έξω και δεύτερον γιατί όσοι το κάνουν χρησιμοποιούν με ποδήλατα.
 * 2) Αυτό ίσως δεν αρέσει στους συμμαθητές μου, αλλά έτσι είναι τα πράγματα εκεί. Στη Σουηδία απαγορεύεται η πώληση αλκοόλ σε άτομα κάτω των 21 ετών. Υπάρχουν ειδικά μαγαζιά με πολύ καλό σύστημα ασφαλείας που πουλάνε μόνο αλκοόλ το οποίο μπορεί να βρεθεί μόνο εκεί και να πουληθεί σε ενήλικες άνω των 21 που πρέπει να έχουν μαζί τους ταυτότητα και μία κάρτα την οποία χρησιμοποιούν παντού στις αγορές τους αντί για χρήματα, δηλαδή κάτι σαν πιστωτική. Επιπλέον, απαγορεύεται στους ανήλικους η είσοδος σε μπάρ.
 * 3) Αυτό όμως σίγουρα θα αρέσει πολύ σε όλους σας. Αφορά το __δημόσιο__ σχολείο. Σε όλα τα σχολεία της Σουηδίας οι μαθητές προμηθεύονται με Macbooks. Το μάθημα γίνεται μέσω αυτών και τα παιδιά τα έχουν μέχρι να τελειώσουν το σχολείο οπότε τα επιστρέφουν σε αυτό. Το σχολείο της πόλης του Λίνσόπιν το οποίο επισκεφτήκαμε καταλαμβάνει μόνο ένα μεγάλο οικοδομικό τετράγωνο! Στην αυλή του σχολείου υπάρχουν θέσεις για να κλειδώνουν οι μαθητές τα ποδήλατά τους. Ακόμη, στο λύκειο, γιατί λύκειο ήταν το σχολείο που επισκεφτήκαμε, υπάρχει μάθημα φωτογραφίας και μάλιστα είχαν αναρτημένες σε μερικούς τοίχους τις πολύ ωραίες και ευφάνταστες φωτογραφίες που είχαν τραβήξει και επεξεργαστεί στον υπολογιστή οι ίδιοι οι μαθητές. Επιπλέον, υπάρχει αίθουσα όπου τα παιδιά μαθαίνουν να περιποιούνται τα φυτά, να φτιάχνουν ανθοδέσμες και γλάστρες, να τις διακοσμούν και κάνουν ωραίες συνθέσεις. Μία ακόμη αίθουσα του σχολείου είναι η αίθουσα κομμωτικής. Η βιβλιοθήκη του σχολείου είναι πραγματικά εξαιρετική!!! Έχει έναν πολύ μεγάλο αριθμό βιβλίων, όχι μόνο στα σουηδικά, αλλά και σε άλλες γλώσσες, όχι στα ελληνικά. Έχει βιβλία με παρτιτούρες γνωστών σύγχρονων τραγουδιών. Τέλος, όσον αφορά τη βιβλιοθήκη, υπάρχει βιβλιοθηκάριος η οποία είναι πάντα εκεί όταν οι μαθητές τη χρειάζονται. Τελευταίο αλλά σίγουρα όχι λιγότερο σημαντικό, είναι ότι στο σχολείο υπάρχει μία τεράστια τραπεζαρία η οποία σερβίρει κάθε μέρα φαγητό στους μαθητές το οποίο, αφού κι εμείς δοκιμάσαμε, μπορώ να πω ότι είναι πολύ καλό. Από την άλλη, αυτό που μας έκανε έκπληξη και εντύπωση έιναι ότι μερικοί γονείς έκαναν παράπονα για το φαγητό ενώ εμείς σκεφτόμασταν ότι στα ελληνικά δημόσια σχολεία δεν υπάρχει καν τραπεζαρία.
 * 4) Τώρα θα μιλήσω για τα φαγητά. Η αλήθεια είναι ότι έχουν κάποια, κατά τα ελληνικά δεδομένα, περίεργα γούστα τα οποία όμως δεν είναι και άσχημα. Για παράδειγμα, τρώνε μπιφτέκια με μαρμελάδα. Όταν στη Σουηδία λένε γιαούρτι, εννοούν ένα παχύρευστο υγρό σε χάρτινο μπουκάλι, όπως είναι στην Ελλάδα το γάλα και το τρώνε με μούσλι. Επίσης, είναι δύσκολο να βρει κανείς στη Σουηδία, σε σούπερ μάρκετ, ψιλικατζίδικο ή ό,τι άλλο, φυσικό μεταλλικό νερό. Εκεί να νερά πωλούνται σε πλαστικά μπουκαλάκια, όπως και εδώ, όμως είναι ανθρακούχα και μπορεί κανείς να τα βρει και με γεύσεις π.χ ανθρακούχο νερό με γεύση βατόμουρο, κίτρο κ.ά. Γενικά δεν πίνουν πολύ νερό, προτιμούν αυτό το ανθρακούχο, χυμούς ή διάφορα άλλα ροφήματα.
 * 5) Καθώς αυτό το ταξίδι ήταν το πρώτο μου στην Ευρώπη και γενικά στο εξωτερικό, μου έκανε μεγάλη εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο οδηγούν στη Σουηδία. Πρώτον, δεν άκουσα κανένα μα κανένα κορνάρισμα. Δεύτερον, στο Λίνσόπιν τα αυτοκίνητα πήγαιναν αρκετά αργά και μόλις έβλεπαν πεζό σταματούσαν (άντε να γίνει αυτό στην Ελλάδα που πρέπει να περιμένεις μια ώρα μέχρι να βρεθεί κάποιος να σταματήσει για να περάσεις το δρόμο!!)
 * 6) Τέλος, η εγκληματικότητα στη Σουηδία είναι πραγματικά ανύπαρκτη. Μπορεί κανείς να περπατάει μόνος του στο δρόμο στις 3 η ώρα το βράδυ(πρέπει να σημειωθεί ότι από τις 8, το πολύ, και μετά μαζεύονται όλοι στα σπίτια τους, άρα αυτή την ώρα δεν υπάρχει ούτε πεζός, ούτε αυτοκίνητο έξω) και να μην φοβάται μην τον κλέψουν, απαγάγουν και άλλα διάφορα που γίνονται στον τόπο μας.

Σ' αυτό εδώ το σημείο, τελείωσε η αφήγηση για το ταξίδι στη Σουηδία. Ακολουθεί ένα power point στο οποίο μπορείτε να δείτε πιο αναλυτικά ορισμένα από τα προαναφερθέντα στοιχεία.