ΤΟ+ΜΟΙΡΟΛΟΓΙ+ΤΗΣ+ΦΩΚΙΑΣ+ΜΠΟΡΕΙ+ΝΑ+ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ+ΚΙ+ΕΤΣΙ!!!


 * ΓΡΑΨΤΕ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ!!! ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΜΩΣ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ!!! **

==**Καθώς είχε νυχτώσει ήδη η γιαγιά Λούκαινα είχε πάρει τον δρόμο της επιστροφής ανυποψίαστη για το ότι είχε συμβεί στην μικρή Ακριβούλα. Όταν έφτασε στο σπίτι, βράδυ πλέον, έψαχνε για την μικρή Ακριβούλα για να την βοηθήσει με τα ρούχα. Την φώναζε αλλά η μικρή δεν είχε εμφανιστεί. Τότε η γριά-Λούκαινα κατάλαβε πως η μικρή Ακριβούλα δεν βρισκόταν στο σπίτι και εκείνη την στιγμή τη διαπέρασε ένα ρίγος φόβου και ανησυχίας πως η μικρή Ακριβούλα είχε πάθει κάτι κακό. Τρομαγμένη έφυγε τρέχοντας από το σπίτι ψάχνοντας παντού ρωτώντας τους περαστικούς μήπως κάποιος την είδε. Τότε σκέφτηκε πως μπορεί η μικρή Ακριβούλα να είχε πάει στο νεκροταφείο και έτσι πίστευε πως είχε μια ακόμη ελπίδα για να την βρει. Όμως η ελπίδα της εξαφανίστηκε όταν πήγε στο νεκροταφείο και αντίκρισε μόνο τα μνήματα και τα πανύψηλα σκοτεινά κυπαρίσσια. Ενώ ήταν αργά τα βράδυ η γιαγιά Λούκαινα δεν μπορούσε να σταματήσει τις προσπάθειες. Αποφασισμένη να βρει την εγγονή της η γιαγιά Λούκαινα πήγε να ζητήσει βοήθεια από τους συγχωριανούς της. Όλοι πρόθυμοι βγήκαν έξω στην άγρια νύχτα για να βρουν την μικρή Ακριβούλα. Πήραν τον δρόμο προς την παραλία. Καθώς κατέβαιναν άκουσαν ένα περίεργο θόρυβο σαν μουγκρητό ζώου. Τότε είδαν όλοι κάτω από τα βράχια το σώμα της Ακριβούλας δίπλα από μια φώκια. Όλοι φοβήθηκαν πως κάτι κακό της έκανε η φώκια αλλά η φώκια τρομαγμένη από τις φωνές εξαφανίστηκε μέσα στην θάλασσα. Εκείνη την στιγμή όλοι μαζί προσπάθησαν να φέρουν την μικρή στην στεριά πιστεύοντας πως είναι ζωντανή. Μόλις κατάφεραν να την βγάλουν στην στεριά το μόνο που αντίκρισαν ήταν το νεκρό σώμα της μικρής Ακριβούλας. Όλοι συγκλονισμένοι από αυτό που αντίκρισαν απομακρύνθηκαν τρομαγμένοι αφήνοντας το άψυχο σώμα της Ακριβούλας στην αγκαλιά της γιαγιάς Λούκαινας. Αλλά η γριά Λούκαινα δεν άντεξε την μοίρα της και πως έχασε την αγαπημένη της εγγονή έτσι ξεψύχησε και αυτή αγκαλιά με την νεκρή Ακριβούλα. __ΜΑΡΙΑΝΝΑ__** ==

=**// Η δύστυχη Ακριβούλα κολυμπούσε με όλη της τη δύναμη για να καταφέρει να μείνει στην επιφάνεια. Η νύχτα είχε πέσει για τα καλά. Η μικρή είχε πλέον κουραστεί απ’αυτήν της την προσπάθεια να επιβιώσει και αφηνόταν στη δύναμη της θάλασσας, οδηγούμενη στον πάτο της .Ξαφνικά όμως, ένιωσε να την τραβάει κάτι προς τα πάνω. Ήταν η Φώκια η οποία όλη αυτή την ώρα παρακολουθούσε αυτές τις σκηνές φόβου και αγωνίας για το κοριτσάκι.Η Ακριβούλα όμως δεν κινούνταν πλέον, και η Φώκια νομίζοντας ότι ήταν νεκρή άρχισε να την μοιρολογεί. Σιγά-σιγά την οδήγησε στα ρηχά, κοντά εκεί που βρισκόταν η γιαγιά της ,η γρια-Λούκαινα, η οποία άρχισε να μαζεύει τα ρούχα της για να επιστρέψει στο σπίτι της .Η Ακριβούλα όμως δεν είχε πεθάνει ,απλώς είχε χάσει τις αισθήσεις της. Η γιαγιά της μόλις την είδε, έβγαλε μια κραυγή αγωνίας. Ήταν τόσο δυνατή που ακόμα και ο βοσκός τρόμαξε και σταμάτησε να παίζει το σουραύλι του. Η γριά προσπαθούσε με όλη της την δύναμη να τραβήξει το κοριτσάκι στην ξηρά. Ο βοσκός καθοδηγούμενος από τις φωνές της γιαγιάς έφτασε ακριβώς την στιγμή εκείνη, και την βοήθησε. Η γρια-Λούκαινα με κομμένη την ανάσα δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που μόλις είχε διαδραματιστεί. Για πρώτη φορά στην ζωή της, η τύχη της χαμογέλασε. Η εγγονούλα της γλίτωσε από βέβαιο πνιγμό. Η χαρά της ήταν απερίγραπτη. Την στιγμή εκείνη, ακούστηκαν φωνές που όλο και πλησίαζαν προς το μέρος τους. Το τοπίο φωτίστηκε από δάδες με φωτιά. Ήταν οι γονείς του κοριτσιού μαζί με κάποιους συγχωριανούς τους που συνειδητοποίησαν την απουσία του κοριτσιού και έσπευσαν να την βρουν. Μόλις τους βρήκαν η ανακούφιση για όλους ήτανε τεράστια.Το κοριτσάκι είχε σωθεί και υπαίτιος αυτής της σωτηρίας ήταν η Φώκια!!! //****// ΕΛΕΝΗ //**= = =

= = =// Και μ’ ένα μπλουμ η μικρή Αρετούλα έπεσα μέσα στο κρύο νερό από τον απότομο κρημνό, στον οποίο είχε παγιδευτεί. Η φώκια που τριγυρνούσε εκεί κοντά άκουσε τον ήχο που έκανε το κορμί του μικρού κοριτσιού καθώς έπεσε στο νερό και αμέσως πλησίασε κοντά του. Στην προσπάθεια της φώκιας για να σώσει το κορίτσι από τα κύματα που είχαν βαλθεί να το πνίξουν η καλόκαρδη φώκια τραυματίστηκε στα βράχια.Η θάλασσα έδειχνε να αιμοραγεί. Παρόλο τον τραυματισμό της, η φώκια τελικά κατάφερε να βγάλει στην ακτή το σώμα της πτωχής Ακριβούλας. Το ακούμπησε μαλακά στην νωπή, από το ψιλόβροχο που μόλις είχε αρχίσει, άμμο και έπειτα ‘γλίστρησε’ μέσα στον δικό της κόσμο, την θάλασσα. Η χαροκαμένη γραία που είχε κινήσει για το σπίτι της, καθώς γύρισε να ρίξει μια τελευταία ματιά στην θάλασσα πρόσεξε ένα σώμα ξαπλωμένο στην αμμουδιά και αμέσως πλησίασε από περιέργεια. Μόλις αντιλήφθηκε ότι αυτή η σκιά που έβλεπε από μακριά ήταν η εγγονούλα της μια δυνατή κραυγή βγήκε από τα χείλη της γριάς καθώς είχε το άψυχο σώμα της στην αγκαλιά της… Και ο βοσκός συνέχιζε να παίζει έναν μελωδικό σκοπό με τη φλογέρα του καθισμένος στο απόμερο βραχάκι του, ζώντας κι αυτός τώρα πια την δική του μοναξιά… ΦΑΙΗ //=

= Ο βοσκός δεν ήξερε ότι βρισκόταν και η Ακριβούλα εκεί.Όμως ακούει ένα βαθύ πλαταγιασμό και επειδή ήταν πολύ περίεργος πήγε να δει τι ήταν αυτό που ακούστηκε. Με το μυαλό του σκεφτόταν μήπως ήταν κανένα ζώο που καταλάθος έπεσε στην θάλασσα, όσο όμως πλησίαζε προς το μέρος όπου είχε πέσει η Ακριβουλα άκουγε μια παιδική φωνή ναφωνάζει βοήθεια. Όταν έφτασε στο μέρος πανικοβλήθηκε, δεν ήξερε τι να κάνει, τέντωσε τα χέρι για να πιάσει την μικρή όμως ο βοσκός γλίστρησε και έπεσε μαζί με την ακριβούλα στην θάλασσα. Ο βοσκός πάνω στην ταραχή του δεν μπορούσε να κολυμπήσει. Το κορίτσι δεν άντεξε να παλεύει άλλο με τα κύματα και πνίγηκε. Μετά από λίγο ξεψύχησε και ο βοσκός. Η γραία Λούκαινα δεν ειίχε καταλάβει τίποτα, όπως επέστρεφε πίσω στο σπίτι είδε τα πρόβατα χωρίς τον βοσκό και δεν τον άκουγε να παίζει την φλογέρα του δεν έδωσε και πολύ σημασία και συνέχισε τον δρόμο της. Όταν έφτασε σπίτι της η κόρη της την ρώτησε που είναι η ακριβούλα. Εκείνη την στιγμή το μυαλό τους πήγε στο χειρότερο για την ακριβούλα. Έτρεξαν λοιπόν έξω για να την βρουν, έψαχναν όλο το βράδυ αλλά η μικρή άφαντη. Τα ξημερώματα της άλλης μέρας ένας ψαράς γνωστός της οικογένειας της ακριβούλας πέρασε από εκείνο το μέρος και είδε τα δυο σώματα των παιδιών .MAΡΤΣΕΛΑ=

= Καθώς είχε ήδη νυκτώσει,η γραιά Λούκαινα ακούγοντας τις δυνατές κραυγές της μικρής Ακριβούλας, έτρεξε αμέσως προς το μέρος της.Την είδε να μάχεται με τα κύματα ώστε να αποφύγει τον πνιγμό και έτσι, προσπάθησε να την σώσει με μια σπασμένη σανίδα που βρήκε εκεί κοντά.Καθώς όμως προσπαθούσε με όλη της την δύναμη να την σώσει και να την φέρει στην στεριά, τα ατίθασα κύματα την παρέσυραν και αυτή στα νερά τους.Έτσι, και οι δύο πνίγηκαν μαζί και ταξίδεψαν σε έναν άλλο κόσμο, τον παράδεισο. Djebbour Xen. = = =

= = **Καθώς η φώκια βρισκόταν κοντά στη στεριά, γοητευμένη από το τραγούδι του βοσκού, είδε τη μικρή Ακριβούλα να πέφτει από το βράχο. Στην αρχή τρόμαξε και απομακρύνθηκε. Μετά, όμως, σαν να κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Πλησίασε το κοριτσάκι και το βρήκε μπρούμυτα να επιπλέει στην επιφάνεια. Άρχισε να κάνει κύκλους γύρω του μέχρι που κάποια στιγμή αποφάσισε να βοηθήσει. Έτσι βούτηξε κάτω από το αναίσθητο σώμα του μικρού κοριτσιού, το πήρε στην πλάτη της και ξεκίνησε να κολυμπάει προς το λιμάνι για να βρει ένα μέρος ν’ αφήσει το κορίτσι, ώστε να το δει κάποιος και να το βοηθήσει. Πηγαίνοντας προς τα εκεί είδε ν’ απομακρύνεται από τη γαλέτα που έπλεε στο λιμάνι, μία μικρή βάρκα με τρεις ναύτες. Εν τω μεταξύ όμως, ενώ το σώμα της Ακριβούλας βρισκόταν πάνω στη φώκια, εκείνη είχε υποψιαστεί ότι η Ακριβούλα ήταν ήδη νεκρή, γιατί δεν ένιωθε το σφυγμό της. Παρ’ όλα αυτά δεν ήθελε να την παρατήσει στη μέση της θάλασσας. Γι’ αυτό το λόγο, όταν έφθασε δίπλα στη μικρή βάρκα που απομακρυνόταν από τη γαλέτα, άρχισε να φωνάζει, ώστε να τη δουν οι ναύτες. Εκείνοι την άκουσαν και μόλις είδαν τι κουβαλούσε, σταμάτησαν αμέσως να κάνουν κουπί και άρχισαν να τραβάνε το σώμα της Ακριβούλας για να το ανεβάσουν στη βάρκα. Όταν το έκαναν αυτό η φώκια δεν έφυγε αλλά κάθισε εκεί με την ελπίδα ότι η Ακριβούλα δεν ήταν νεκρή. Μετά από λίγη ώρα όμως, είδε ότι οι ναύτες έπαψαν να προσπαθούν να σώσουν το μικρό κορίτσι γιατί ήταν μάταιο και στενοχωρήθηκε πολύ. Απομακρυνόμενη πλέον από τη βάρκα, μοιρολογούσε για την καημένη την Ακριβούλα και μέσα στη θλίψη δεν έβλεπε που πήγαινε. Η γαλέτα που είχε αρχίσει να κινείται, ήταν πολλή μεγάλη για να δει κάτι τόσο μικρό, όσο μια φώκια να περνάει μπροστά της και έτσι η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη και μοιραία. Μετά από λίγο και ενώ οι ναύτες με τη βάρκα είχαν σχεδόν φθάσει στη μαρίνα, η Ακριβούλα συνήλθε. //__Στέφανος__//**

= Ξαφνικά η Γραιά-Λούκαινα γύρισε το κεφάλι της προς το σκοτάδι ένα ρίγος τη διαπέρασε. Είχε να ακούσει νέα της μικρής Ακριβούλας εδώ και πάρα πολύ ώρα και άρχιζε να ανησυχεί.Φοβισμένη άρχιζε να ακολουθεί τους ρυθμούς του μικρού αυλητή πιστεύοντας πως ξέρει που βρίσκεται η μικρή Ακριβούλα, όσο πλησίαζε η μουσική δυνάμωνε ώσπου τελικά φτάνει μπροστά στο μικρό βοσκό η σκοτεινή παρουσία της Γραιάς-Λούκαινας τρομάζοντας τον.Η Γραιά-Λούκαινα άρχιζε να διηγείται στο μικρό βοσκό το χαμό της μικρής της εγγονής και τον παρακάλεσε να την βοηθήσει.Ο βοσκός αποφάσισε να βοηθήσει την Γραιά-Λούκαινα και να φέρει την μικρή Ακριβούλα πίσω στο σπίτι της.Μετά απο πολύ ώρα ο βοσκός και η Γραιά-Λούκαινα φτάνουν στην ακροθαλασσιά και αντικρίζουν το σώμα της μικρής Ακριβούλας να επιπλέει στο νερό και απο πάνω η φώκια να μοιρολογά.Η Γραιά-Λούκαινα και ο μικρός βοσκός πλησίαζαν σιγά σιγά και άρχιζαν και αυτοί να μοιρολογούν .__//Ευαγγελία//__ = = =

==**Καθώς είχε ήδη σουρουπώσει και η γριά Λούκαινα είχε τελειώσει με το πλύσιμο των ρούχων άρχισε να παίρνει τον δρόμο της επιστροφής. Στην αρχή του ανηφορικού μονοπατιού η γριά άκουσε τον πλαταγισμό, άφησε τη σκάφη με τα ρούχα και έτρεξε αμέσως να δει τι έπεσε στο νερό. Μόλις έφτασε στην άκρη του βράχου είδε την Ακριβούλα ,την μικρή της εγγονή να παλεύει με τα κύματα, η γριά Λούκαινα ανήμπορη να βοηθήσει φώναξε δυνατά «Το παιδί, το παιδί η εγγονή μου η Ακριβούλα πνίγεται». Ο βοσκός ακούγοντας την γριά πήγε να δει τι γίνεται και στην θέα του μικρού κοριτσιού στο νερό σάστισε. Όταν η γριά γύρισε το κεφάλι της και τον είδε να στέκεται απαθής έκρωξε «Τι κάθεσαι και κοιτάς σαν χάνος βρε παλιοσουραύλη βούτα να πιάσεις το παιδί». Ο βοσκός με ένα τίναγμα έβγαλε την μπλούζα του ,βούτηξε στο νερό, γράπωσε την μικρή και άρχισε να κολυμπάει γρήγορα προς την στεριά. Η φώκια που ήταν εκεί κοντά πήγε προς το μέρος τους για να βοηθήσει. Ο βοσκός όμως με το που είδε την φώκια να πλησιάζει, υπέθεσε ότι ερχόταν για να καταβροχθίσει το εξασθενημένο κορίτσι, έτσι έβγαλε ένα μαχαίρι που είχε στην τσέπη του παντελονιού του και με μια γρήγορη κίνηση το έχωσε στην πλάτη της φώκιας. Αμέσως η θάλασσα πήρε ένα βαθυκόκκινο χρώμα. Ο βοσκός φοβούμενος ότι η φώκια μπορεί να γυρίσει κολυμπούσε προς την στεριά με πολύ γρήγορο ρυθμό. Αντ’ αυτού η φώκια με τις λίγες δυνάμεις που της είχαν απομείνει σύρθηκε σε ένα κοντινό βραχάκι και έβγαλε ένα βρυχηθμό πόνου ο οποίος αντήχησε σε όλη την παραλία. Εντωμεταξύ ο βοσκός με την Ακριβούλα είχαν φτάσει στη στεριά οπού τους περίμενε εναγωνίως η γριά Λούκαινα. Η γριά με το που πάτησαν το πόδι τους στη στεριά πήρε αγκαλιά την εγγονή της και ευχαρίστησε τον βοσκό. Την ίδια στιγμή λίγα μέτρα πιο πέρα η φώκια σπάραζε μέχρι που άφησε την τελευταία της πνοή.** __Γιάννης__ ==

==Καθώς σουρούπωνε η γριά Λούκαινα περπάταγε στο δάσος εκείνη την στιγμή άκουσε μία απεγνωσμένη φωνή που ζητούσε βοήθεια αμέσως κατάλαβε ότι ήταν η εγγονή της και έτρεξε γρήγορα στο ποτάμι.Όταν έφτασε εκεί είδε την Ακριβούλα να παλεύει με τα κύμματα.Η γριά Λούκαινα όμως φοβόταν πολύ να κολυμπήσει και να σώσει την εγγονή της λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετόπιζε γιατί ήξερε ότι και αύτη θα πνιγόταν.Η Ακριβούλα δεν είχε αντιληφθεί την παρουσία της γιαγιάς της η οποία έφυγε και την άφησε να πνιγεί.Λίγη ώρα μετά η Ακριβούλα ήταν νεκρή το βραδύ η γριά Λούκαινα δεν κοιμήθηκε από τις τύψεις με αποτέλεσμα την επόμενη μέρα να δώσει τέλος στην ζώη της και αυτό ήταν τραγικό τέλος για την γριά Λούκαινα και την Ακριβούλα. Λουκάς==

= = = = = = Η γριά Λούκαινα εφόσον είχε τελειώσει με το πλύσιμο των μάλλινων σεντονιών ,επέστρεφε στο σπίτι. Ο θόρυβος κάλυψε τις φωνές της εγγονής της η οποία πάλευε με τα κύματα και έτσι συνέχιζε το δρόμο της ανυποψίαστη. Η μόνη που πρόσεξε το μικρό κορίτσι ήταν μία νεαρή, η οποία πήγαινε συχνά σε εκείνο το μέρος και κρυφά έβλεπε τον αγαπημένο της βοσκό να παίζει αυλό. Αμέσως λοιπόν, έτρεξε προς το μέρος της Ακριβούλας και άρχισε να φωνάζει για βοήθεια με όσο πιο δυνατή φωνή μπορούσε. Στο άκουσμα της φωνής ο βοσκός σταμάτησε τον αυλό, η γραία κοντοστάθηκε και μόλις κατάλαβαν από πού ερχόταν έτρεξαν πανικόβλητοι. Η γριά Λούκαινα συγκλονισμένη άρχισε να θρηνεί για το χαμό της εγγονούλας της, αφού έβλεπε ότι το σώμα της είχε παραδοθεί στα κύματα. Και ενώ ο βοσκός με τη νεαρή ,ανήμποροι πλέον, παρηγορούσαν την γραία, παρατήρησαν έκπληκτοι, ότι μία φώκια πλησίαζε τη μικρή και την έφερνε προς τα ρηχά. Οι τρείς τους έτρεξαν προς τα εκεί. Ο βοσκός έπιασε τους σφυγμούς της Ακριβούλας αλλά δυστυχώς το τέλος είχε γραφτεί και για εκείνη και για τη γιαγιά της η οποία από τη θλίψη της έπεσε αναίσθητη. //Δήμητρα //

Καθώς είχε ήδη νυχτώσει, η Γριά Λούκαινα ξεκίνησε να πηγαίνει προς το σπίτι της. Ένας θόρυβος όμως της κίνησε την προσοχή. Κοίταξε προς το μέρος που πνιγόταν η Ακριβούλα, σχεδόν κατέβηκε και έφτασε πολύ κοντά μα δεν την είδε ούτε την άκουσε, γιατί ήταν σκοτάδι και η μουσική του βοσκού κάλυπτε τις φωνές της. Η Γριά Λούκαινα άρχισε να ανεβαίνει ξανά και να πηγαίνει προς το σπίτι της. Στο δρόμο όμως είδε την κόρη της, την Ανθή να φωνάζει έντρομη το όνομα της Ακριβούλας. Η μητέρα και η Γριά Λούκαινα έμαθαν από ένα περαστικό πως η Ακριβούλα πήγαινε να βρει τη γιαγιά της και αμέσως έτρεξαν στην παραλία να τη βρουν. Ακολουθώντας τη μουσική του βοσκού οι δύο γυναίκες, πήγαν προς το μέρος του και τον ρώτησαν αν την είχε δει, κι αυτός αποκρίθηκε ότι την είδε. Αμέσως, όλοι σκέφτηκαν το χειρότερο. Έτρεξαν και οι τρεις να τη βρουν ενώ η Γριά Λούκαινα μοιρολογούσε και έλεγε πως αυτή και η βαριά της μοίρα φταίνε για όλα. Όταν έφτασαν στην παραλία αντίκρισαν την Ακριβούλα κρυωμένη και ταλαιπωρημένη μαζί με τη φώκια που την είχε γλιτώσει απ’ τον πνιγμό, να κάθονται στην παραλία… ΦΩΤΕΙΝΗ!


 * ==**ΠΑΡΩΔΙΑ **== ||
 * [[file:ARIS.pdf]] ||
 * Ζητάμε συγγνώμη από τον Παπαδιαμάντη, αλλά ο Άρης είχε άλλη άποψη!!! **